Zimą patrzyłam na ten metraż z lekkim żalem. Balkon jak balkon, jakieś cztery metry, ale słońce pojawiało się tu tylko do południa. Wszystkie pomysły z katalogów brały w łeb, bo tam zawsze jest przestronnie i słonecznie. Postanowiłam podejść do sprawy inaczej – zamiast walczyć z ograniczeniami, postawiłam na maksymalne wykorzystanie każdego centymetra. I wiecie co? Da się. Klucz leży w meblach, które robią dwie rzeczy naraz. Na przykład ławka, pod którą chowam worki z ziemią i zapasowe doniczki. Albo stół składany, który po użyciu znika, robiąc miejsce na leżak. Zamiast kombinować z tysiącem drobiazgów, wybieram jeden, dwa funkcjonalne elementy, które pracują na mnie.
Balkon to nie tylko miejsce na kawę o poranku. To często zapasowy pokój gościnny, zwłaszcza gdy w domu pojawia się rodzina z daleka. I tu pojawia się wyzwanie – jak zmieścić nocleg na kilku metrach kwadratowych bez wrażenia, że siedzimy w magazynie? Rozwiązaniem jest mebel, który zmienia swoją tożsamość. Na przykład kanapa z funkcją spania, która w dzień służy jako wygodne siedzisko, a wieczorem rozkłada się na wygodne łóżko. Szukałam czegoś, co nie będzie wyglądać jak typowa wersalka rodem z PRL-u. Znalazłam model z tapicerką welurową w odcieniu głębokiego granatu – nie tylko świetnie się prezentuje, ale też ma wbudowany pojemnik na pościel. Koniec z dźwiganiem koców z sypialni na balkon.
Zastanawialiście się kiedyś, jak rozkłada się takie cudo? Mechanizm DL to naprawdę sprytna sprawa. Wystarczy pociągnąć za dolną część siedziska, a całość płynnie wysuwa się do przodu, tworząc płaską powierzchnię do spania. Żadnego podnoszenia ciężkich blatów, żadnego przekręcania na siłę. Sprawdzałam to wielokrotnie, gdy przyjeżdżali znajomi z dziećmi. Kluczowa jest stabilność stelaż listwowy pod materacem. Niektóre tańsze modele mają zwykłe sprężyny, które po roku zaczynają skrzypieć. Wybrałam wersję z elastycznymi listwami, które dopasowują się do ciężaru ciała i nie odkształcają się z czasem. Materac piankowy o gęstości 35 kg/m3 to minimum, ja postawiłam na 40 kg/m3 – w komforcie jest ogromna, zwłaszcza gdy ktoś waży więcej niż 70 kg.
Ale balkon to nie tylko spanie. To także miejsce do przechowywania rzeczy, których wstydzimy się trzymać w przedpokoju. U mnie to były zapasowe krzesła ogrodowe, składany grill, a nawet stara suszarka na pranie. Wszystko to lądowało w kątach, tworząc wizualny bałagan. Rozwiązanie przyszło z meblem, który łączy w sobie funkcję siedziska i schowka. Mam teraz długą skrzynię z siedziskiem, która ma wewnątrz miejsce na wszystko. Materac piankowy na wierzchu sprawia, że można na nim usiąść wygodnie, a pod spodem mieszczą się nawet duże przedmioty. Ważne, żeby skrzynia miała solidne zawiasy i system spowalniania opadania wieka – inaczej będzie trzaskać przy każdej próbie zamknięcia.
Kolejna rzecz, która zmieniła moje życie na balkonie, to oświetlenie. Nie chodzi o te wszystkie girlandy z żaróweczkami, które ładnie wyglądają na Instagramie, ale w praktyce dają tyle światła co świeczka. Postawiłam na taśmę LED w profilu aluminiowym zamontowaną pod siedziskiem. Daje miękkie, rozproszone światło, które nie razi w oczy, a jednocześnie pozwala czytać książkę po zmroku. Do tego mały kinkiet na ścianie z czujnikiem zmierzchu – zapala się automatycznie, gdy robi się ciemno. Żadnego grzebania w gniazdkach. Przy okazji, taśma LED jest wodoodporna, co przy balkonie bez zadaszenia ma znaczenie. Deszcz jej nie straszny, a ja nie muszę pamiętać o chowaniu kabli.
Z roślinami też trzeba mądrze. Nie każdy gatunek znosi wiatr i zmienne temperatury. U mnie sprawdziły się trawy ozdobne, lawenda i bluszcz. Lawenda dodatkowo odstrasza komary, co jest bonusem podczas letnich wieczorów. Rośliny ustawiam na półkach, które przykręciłam do balustrady – to oszczędza miejsce na podłodze i tworzy zieloną ścianę odgradzającą od sąsiadów. Pamiętajcie tylko, żeby doniczki miały odpływ i podstawki. Kilka razy zalałam podłogę, woda ściekała na balkon poniżej, a sąsiedzi nie byli zachwyceni. Teraz mam maty drenażowe pod donicami, które zbierają nadmiar wody.
Ostatnia sprawa – dywan. Na balkonie? Tak, ale tylko odpowiedni. Nie może być z naturalnych włókien, bo pleśnieje od wilgoci. Wybrałam dywan z polipropylenu, który można myć wodą z mydłem. Ma strukturę imitującą trawę, ale jest przyjemniejszy w dotyku. Kładę go tylko na lato, na zimę zwijam i chowam do skrzyni z siedziskiem. Daje efekt przytulności i wycisza kroki. Dzięki niemu balkon przestał być betonową pustynią, a stał się przedłużeniem salonu. Kanapa z funkcją spania z welurowym obiciem, skrzynia z materacem piankowym i miękki dywan – to trio sprawia, że nawet w deszczowy dzień chcę tam siedzieć z herbatą.
Nie oszukujmy się, mały balkon to wyzwanie. Ale od kiedy przestałam traktować go jak magazyn i zaczęłam jak kolejny pokój, przestałam narzekać. Każdy mebel ma tu swoje zadanie, żaden nie stoi bez celu. Jeśli macie ochotę na podobną przemianę, zacznijcie od dokładnego zmierzenia przestrzeni i spisania, co tak naprawdę chcecie na balkonie robić. Czy to będzie jadalnia, strefa relaksu, czy noclegownia dla gości. Potem wybierzcie jeden mebel, który łączy funkcje – na przykład łóżko z pojemnikiem na pościel, które w dzień jest sofą. Reszta sama się ułoży.
