Wróćmy do kuchni, bo tu najłatwiej popełnić błąd przy zabudowie kuchennej. Zlew i płyta grzewcza nie mogą stać obok siebie. Parząca para niszczy fronty, a rozbryzgi tłuszczu lądują na suszarce. Mój znajomy zrobił taki układ i po roku musiał wymieniać szafkę. Lepiej oddzielić je blatem roboczym o szerokości przynajmniej 60 cm. W małej kuchni sprawdza się też blat z płyty laminowanej - jest tani i łatwy w czyszczeniu. A jeśli masz okno nad blatem, nie stawiaj tam szafek wiszących. Zamiast tego zamontuj półki na przyprawy. Światło dzienne to luksus, który procentuje lepszym nastrojem przy gotowaniu.
Kiedy wprowadzałam się do swojego pierwszego mieszkania o powierzchni trzydziestu metrów, szybko zderzyłam się z rzeczywistością: gdzie tu schować pościel, koce i poduszki, jeśli szafa ledwo mieści ubrania? Rozkładana sofa wydawała się oczywistym wyborem, ale po kilku miesiącach użytkowania standardowej kanapy z funkcją spania zaczęłam mieć dość. Każdego wieczoru przerzucałam poduszki, a rano składałam wszystko z powrotem. Wtedy znajoma podpowiedziała mi tapczan z pojemnikiem i od tamtej pory nie wyobrażam sobie innego rozwiązania do niewielkiego pokoju. To mebel, który łączy funkcję spania z praktycznym schowkiem pod materacem. Działa to tak, że cała przestrzeń pod stelażem jest pusta i dostępna po uniesieniu górnej części łóżka. Żadnych szuflad, żadnych skomplikowanych mechanizmów – po prostu podnosisz i wkładasz to, co chcesz schować.
Zauważyłam, że wiele osób boi się eksperymentować z oświetleniem w małych mieszkaniach. Myślą, że brak miejsca na dodatkowe lampy. Nic bardziej mylnego. W korytarzu, który często jest wąski i ciemny, wystarczy mała lampka na konsoli lub kinkiet zamontowany na ścianie. Nawet w sypialni, gdzie stoi łóżko z pojemnikiem na pościel, można umieścić dwa małe klosze na szafkach nocnych. Dają one wystarczająco dużo światła do czytania przed snem, a jednocześnie nie przeszkadzają, gdy ktoś chce zasnąć. Kluczowe jest to, żeby nie polegać tylko na jednym źródle. Im więcej punktów świetlnych, tym łatwiej kontrolować nastrój.
Ale co robić, gdy w pokoju jest za mało miejsca na łóżko i sofę? Wybieram kanapę z funkcją spania. W stylu boho świetnie sprawdzi się model z tapicerka welurową w kolorze butelkowej zieleni. Welur dodaje elegancji, a jednocześnie jest przyjemny w dotyku. Funkcja spania działa na mechanizm DL – rozkłada się szybko, bez zdejmowania poduszek. Wieczorem kanapa jest miejscem do siedzenia, a nocą staje się wygodnym łóżkiem. W ciągu dnia przykrywam ją lnianym narzutem w beżowe pasy.
Przechodzę do tekstyliów. W boho nie ma miejsca na syntetyczne koce. Wybieram pled z wełny merynosa w kratę – szarość przełamana musztardą. Na podłodze kładę okrągły dywan z sizalu, który jest wytrzymały i nie zbiera kurzu tak bardzo jak wełniane. Na nim stawiam wiklinowy kosz na koce. Gdy nadchodzi wieczór, wyciągam pled, kładę stopy na dywanie i czytam przy lampie. Małe metraże wymuszają porządek, ale w boho chaos może być kontrolowany – każda rzecz ma swoje miejsce.
W sypialni postawiłam na materac piankowy na stelazu listwowym, który świetnie dopasowuje się do ciała. Do tego dodałam lampkę nad łóżkiem z regulowanym ramieniem. To rozwiązanie jest dla mnie kluczowe, bo lubię czytać przed snem, a partner woli ciemność. Dzięki kierunkowemu światłu mogę czytać, nie przeszkadzając mu. Gdy kończę, po prostu odwracam lampkę w stronę ściany. Światło odbite od tynku daje delikatną poświatę, która usypia. To właśnie takie drobiazgi sprawiają, że oświetlenie nastrojowe staje się nieodłącznym elementem codzienności.
Dodatki to esencja boho, ale trzeba uważać, by nie przesadzić. Na parapecie ustawiam kilka doniczek z sansewierią i epipremnum – rośliny, które znoszą półcień i nieregularne podlewanie. Obok nich wieszam lusterko w rattanowej ramie, które optycznie powiększa przestrzeń. Na ścianie naprzeciwko kanapy wieszam trzy obrazy w stylu boho – mandale na płótnie, które kupiłam na targu staroci. Ramię w ramię z nimi wiszą dwa kapelusze przeciwsłoneczne, które pełnią rolę dekoracji i są zawsze pod ręką, gdy wychodzę.
W łazience też warto pomyśleć o nastrojowym świetle. Kiedyś miałam tylko halogen nad lustrem, który dawał ostre, nieprzyjemne światło. Zamieniłam go na okrągłe lustro z podświetleniem LED. Daje ono rozproszoną poświatę, która nie razi w oczy. Do tego dodałam małą lampkę wodoodporną na półce. Wieczorem, gdy biorę kąpiel, gaszę główne światło i zapalam tylko tę lampkę. Woda w wannie mieni się delikatnie, a ja czuję się jak w spa. To pokazuje, że nawet w tak małym pomieszczeniu można stworzyć magiczną atmosferę.
Jeśli chodzi o mechanizm składania, warto zwrócić uwagę na rozwiązanie DL – to skrót od „dźwignia lewara" i oznacza system, w którym stelaż podnosi się razem z materacem, bez konieczności jego ściągania. Działa to bardzo sprawnie, ale trzeba pamiętać, żeby materac piankowy nie był zbyt ciężki. W przypadku grubszych modeli powyżej 18 cm mechanizm może wymagać mocniejszych amortyzatorów. Dlatego przed zakupem dobrze jest sprawdzić, jaka maksymalna waga materaca jest zalecana przez producenta. Ja kupiłam materac o grubości 16 cm i współpraca z mechanizmem DL jest bezproblemowa. Unoszenie zajmuje kilka sekund, a pojemnik odsłania się w całości, co ułatwia wyjmowanie pościeli bez przekładania wszystkiego na bok.
